Achter het witte rookgordijn

Oost-Afrika Baa ya Ziwa la Magharibi -Bar aan de oevers van Lake Victoria- Ik mocht hier niet zijn vanavond Ik mocht dit eigenlijk niet zien; Maar ik ben hier want ik wil weten Het is de plek waar ik niet hoor te komen misschien zelfs niemand hoort te zijn Weg van hun wereld van wit heren-ambt en schone schijn Maar op een dorre nachtelijke avond Gluur ik door hun goed bewaakt gordijn Zijn witte hand raakt haar zwarte voorhoofd aan En drukt haar naar de grond waar zij nu op haar knieën zit met iets van hem, wat daar niet thuis hoort, tussen haar lippen en gebit Ik zie hoe mijn mooie zwarte zuster In de greep van heerschap en tekort haar ogen hol van afgewende schaamte dwars door haar dunne huid, haar hele wezen biedt Hoe haar lichaam noodgedwongen siddert voor het stillen van de honger in een wereld waar niemand haar ooit ziet Waarbij hij Zijn werk in de mijnen neergelegd zijn lichaam vult en leegt voor slechts een rauwe holle cent zich uitstrekt en haar de eer ontzegt Ik zie daar hoe hoger hij torent Hoe lager zij zinkt Maar ik zie ook Hoe hij eigenlijk krimpt