Ditmaal - Op bezoek bij de dood

Ik hoor mijn eigen stem ze praat tegen de deur van de dood Mag ik naar binnen vraagt ze ik zal mijn voeten netjes vegen aan jouw levenloos tapijt Ik sta toch al op de drempel ben zelden ergens anders geweest Maar jij lijkt roekeloos, zonder schroom of spijt Maar ik zet mijn dierbaren steeds af Ik wil even binnen kijken. dat moet toch kunnen? ik wil ze zien voorbij het graf een kop koffie drinken met jou, de dood Jij komt ook altijd bij mij op visite pakt maar wat je wilt zonder reden, zonder nood en gaat dan weer weg Nu is het mijn beurt om op bezoek te komen. kijken wat jij doet en waar zij wonen En als ik straks binnen ben ik kijk naar jouw genomen waar zal jij straks op jouw beurt weten hoe het leven dit keer de dood verstoorde dat ik ditmaal toen jij je blik afwendde Teruggenomen heb wat bij mij hoorde