Camino Sagrado

We kenden elkaars naam al voor het weten Jonge avonturen en zonlicht op de huid Tijd liep door, we zijn elkaar vergeten Maar nooit echt weg, je bleef dichtbij Jij linksaf, ik altijd rechtdoor Zelfde stad, een ander decor Jarenlang zo langs elkaar heen Zelfde zee, nooit samen erin Onbegrepen drang, geen stem, geen vorm Iets dat bleef maar niets begon Tot jij daar stond, zo onverwacht En alles ineens anders klonk Dit is liefde met een nieuw gezicht Niet voor het eerst, maar eindelijk gezien Kinderlijk open, zonder gewicht Alsof alles klopt wat ik voel misschien Ik raak verstrikt in dat lichte gevoel Alsof mijn hart alles even loslaat Een stilte die groter is dan ikzelf Maar precies begrijpt waar ik sta Onbekend terrein nu waar dit gaat Nieuwe kracht die je in me loslaat Alsof iets ouds me nu wel herkent En zegt ga maar gewoon mee op de maat Die onderstroom, altijd al daar Stil aanwezig, jaar na jaar Hij liep al die tijd naast ons En komt nu eindelijk boven water Ik lach te hard, ik praat te snel Alsof ik weer een kind mag zijn Geen schild meer, geen logisch spel Alles open, alles fijn Dit is liefde met een nieuw gezicht Met dertig jaar ertussenin Niet blind, maar helder en vol licht Wij samen als een nieuw begin Ik laat me meevoeren, zonder plan En wij moesten hier gewoon al zijn Een gevoel dat niets hoeft uit te leggen Maar precies weet waar het nu moet zijn De zee wist dit al veel te lang Het bos heeft ons apart zien staan De stad liet ons passeren, steeds opnieuw Onder die ene zon, onder dezelfde maan Altijd al samen in ons eigen spoor Maar nooit tegelijk, nooit echt Tot nu, alsof de tijd besloot Nu pas wordt dit gehecht Dit is liefde met een nieuw gezicht Met geheugen, diepte en de tijd Geen toeval, geen vluchtig licht Maar iets dat voor altijd blijft Het is zo mooi dichtbij gebleven Jarenlang en net voorbij Pas verbonden, pas echt samen Omdat het moment zei: nu zijn wij