Overnieuw Verbinden

Ik denk terug aan nog onontgonnen dagen. Waar ik wadend door de grond De bodem van het antwoord vond op al mijn vele vragen Want, hoe lang kon een mens zich laven Aan de muren Die zich sloten in de wond Hoe ik dan toch ineens verstond Na lang gebeiteld verder graven Dat de opening zich steeds voorbij de angst bevond De tand van pijn verslagen En ik de ander vond Tranen diep begraven Die zachte adem bij mijn mond Deed licht weifelend mijn pas vertragen Totdat ik Overnieuw verbond