Wij

Als de aarde benauwend voelt, de wereld trekt en duwt is daar nu een haven aan diezelfde zee waar onze blikken zich weer kruisten en nu laven aan schone wateren van diepe lichtjaren ver verleden maar eigenlijk vonden onze blikken elkaar (na tientallen voorbije schooljaren-) opnieuw weer in dit heden vlakbij deze haven, hier aan deze zee waar het water van (h)erkenning stroomt bevinden onze jong geworden oude zielen zich in een zee waar onze toekomst woont Na eerder stukgelopen paden waar een ander mij altijd heeft beklemd omdat daar onbegrip en ongelijkheid waarde vind ik nu een wij dat ik niet eerder heb gekend Jij als mijn anker in de storm waar wij bij ruige zee de diepte delen maar ook bij lichte golfslag samen als dolfijnen spelen Als de aarde benauwend voelt, de wereld trekt en duwt is daar nu een haven daar wonen wij samen op onze zee ver weg van oude pijn en ervaar ik voor het eerst dit leven Een in vrijheid verbonden samenzijn.